Don satiereweb, de ideale zeik site

ARTIKEL UIT BN DE STEM OVER DE HOGE AARD IN MOLENSCHOT

(Klik hier)

‘Zó ga je niet met deze kinderen om’

Zorgboerderij De Hoge Aard in Molenschot staat ten onrechte in kwaad daglicht.

Zorgboerderij De Hoge Aard in Molenschot staat ten onrechte in kwaad daglicht. Dat zegt een grote groep betrokkenen. Ze zijn ongerust over de jongeren die na alle commotie door Bureau Jeugdzorg elders werden ondergebracht.
Door John Bas (BN DE STEM)
MOLENSCHOT.
Bang en uit hun doen. Dat zijn de vier jongeren die tot voor kort op zorgboerderij De Hoge Aard woonden. Je hoort het van diverse mensen die hen de afgelopen dagen hebben gezien en gesproken.

De kinderen – in de leeftijd van tien tot veertien jaar – zijn volgens hen ernstig de dupe van de affaire die ontstond na twee uitzendingen van het tv-programma Undercover in Nederland. Dat zeggen tientallen betrokkenen met wie BN DeStem de afgelopen weken sprak of die verklaringen op papier zetten. De jongeren werden via Bureau Jeugdzorg na een haastig vervroegde herfstvakantie in Limburg ondergebracht op een geheim gehouden adres in West-Brabant van jeugdzorginstelling Juzt.
“Ze maken het goed. Krijgen ongetwijfeld de zorg die ze zo nodig hebben. Maar ze zijn zichzelf niet meer, ze willen terug naar De Hoge Aard, naar hun vertrouwde omgeving”, vertellen ouders van vriendjes en andere mensen die hen recent zagen. Ze zijn bezorgd én boos. Boos op de mensen die tegenover programmamaker
Alberto Stegeman verklaarden dat jongeren in Molenschot slecht worden behandeld, getiranniseerd, geen privacy hebben, niks mogen, niet goed te eten hebben, onverantwoord aan het werk worden gezet… Op de zorgboerderij in Molenschot verbleven behalve de vier Jeugdzorg-jongeren ook enkele kinderen via persoonsgebonden budgetten, een paar jongeren die er dagbesteding krijgen en een twintigjarige jongeman die er door zijn voogd was ondergebracht.
Een reeks aantijgingen van zijn moeder die jaren geleden uit de ouderlijke macht is gezet en van twee ex-medewerkers leidden tot Kamervragen. Staatssecretaris Martin van Rijn gaf de Inspectie Jeugdzorg en de Inspectie voor de Gezondheidszorg opdracht tot onderzoek. Deze instellingen, die met Bureau Jeugdzorg eerder concludeerden dat het op de private zorgboerderij van Sandra Burgemeestre en Gerda de Waal voor zover
bekend wel in orde is, komen op korte termijn met hun conclusies.
“Maar voor deze jongeren, voor De Hoge Aard en voor Sandra en Gerda is het te laat. De zorgboerderij is naar de knoppen geholpen met valse beschuldigingen van mensen die uit zijn op wraak”, zegt een medewerker die per se anoniem wil blijven. Zoals velen die het voor De Hoge Aard willen opnemen, maar niet durven, naar hun zeggen uit angst ‘voor de drie tv-dames en hun aanhang’.
Want er waren diverse incidenten die de verdedigers van De Hoge Aard angst inboezemen. Een overval eerder dit jaar waarbij lieden met bivakmutsen die kennelijk goed op de hoogte waren van de gang van zaken op de boerderij ’s avonds een medewerker sloegen en kasten doorzochten, ‘maar de spaarpotten van de kinderen lieten staan’. Na de tweede gewraakte tv-uitzending, toen jongeren met hulpverleenster Gerda terugkwamen van
een paardrijles in de Bavelse manege De Roosberg, stonden onbekenden op de ramen van de zorgboerderij te rammen. Er werd met eieren gegooid, er was telefonische terreur en op verscheidene Facebookpagina’s stonden bedreigingen met brandstichting en anonieme scheldkanonades aan de adressen van beheerders, verzorgers en voogden ‘die onze kinderen in dit strafkamp dumpen’.
“Iedereen is bang voor de mensen die bij Undercover in Nederland de boel zo zwart mochten maken. terwijl ze liegen en bedriegen omdat ze er niet meer mochten werken, omdat ze hun kind niet terugkregen”, zegt een vrouw die de Hoge Aard-kinderen goed kent van de verenigingen die ze bezoeken. Met een onderbreking van een paar weken, omdat ze vanwege de dreigende situaties elders ondergebracht werden, komen de jongeren nu weer bij de Julianaruiters en de
voetbalvereniging in Bavel en de Bredase hockeyclub Zwart-Wit.
“Want het is niet waar dat ze altijd op hun kamers moesten zitten, zoals op tv werd gezegd. Sport, maar ook dansschool of gewoon bij vriendjes van school thuis. Bij ons kwamen ze vaak”, vertelt een moeder in tranen over de sociale contacten die de jongeren nu deels missen, simpelweg omdat ze niet meer in Molenschot wonen en daar vooralsnog volgens Jeugdzorg ook niet meer kunnen terugkeren.
Een ander ouderpaar schrijft BN DeStem ‘over het onrecht dat onze zoon, maar ook Gerda en Sandra wordt aangedaan’. Hun kind komt al geruime tijd een paar dagdelen per week op de zorgboerderij voor jongeren met een psychiatrische indicatie en/of een verstandelijke beperking. “Met heel veel plezier. Hij heeft altijd veel zin om erheen te gaan en komt enthousiast weer terug. Hij
krijgt er zijn hoofd leeg, maar zijn leven is nu totaal veranderd. Door de onrust van verborgen camera’s, heimelijke interviews en de reacties daarop. Kinderen zijn door dit alles hun noodzakelijke structuur kwijt. Bij onze zoon resulteert dat onder andere in slaapwandelen, nachtmerries en zich tot bloedens toe krabben.”
Meer mensen melden schriftelijk dat zij het beeld dat in de media van de zorgboerderij is geschetst niet herkennen. Onder hen vrijwilligers van verenigingen, maar ook professionele bedrijven en behandelaars die met De Hoge Aard samenwerken. Zo raken de aantijgingen volgens een Bredase orthopedagoog ‘kant noch wal’. Hij prijst ‘de passie en bevlogenheid’ van het koppel Burgemeestre/De Waal dat zich op aanraden van Jeugdzorg steeds buiten de publiciteit heeft gehouden. Volgens een medewerker van het cateringbedrijf dat de warme maaltijden levert, krijgen de jonge bewoners goed

te eten. Wie dat verdacht vindt, krijgt van diverse (ex)medewerkers te horen dat ‘het de kinderen aan niets ontbreekt’, ‘ze met gevulde broodtrommels naar school gaan’, ‘dat ik in al die jaren nooit heb gezien dat een kind werd geslagen’, ‘dat de kamers elke week worden gepoetst en de kleren elke week worden gewassen’.
Een van die medewerkers snapt dat de dagelijks gang van zaken op een zorgboerderij als De Hoge Aard bij buitenstaanders soms vragen oproept. “Het zijn per slot van rekening niet altijd de makkelijkste kinderen. Daarom zitten ze hier. Ze hebben nog meer dan andere kinderen structuur en duidelijkheid nodig. Sandra en Gerda kunnen lief, maar ook heel streng zijn. Dat komt soms hard over. En misschien gaat het er soms minder nauwkeurig aan toe dan in een ander tehuis. Maar je ziet kinderen van De Hoge Aard na een paar maanden opknappen, tot rust komen, weer vrolijk worden onder
elkaar of bij de paarden en ezels.”
Maar hoe zit dat dan met de jongeren die voor de camera’s van Undercover in Nederland vertelden dat ze regelmatig op hun kamers werden opgesloten en zich slecht voelden? Ook mensen die deze krant benaderden begrijpen het niet altijd. De een zegt dat die jongeren zeer beïnvloedbaar zijn, anderen denken dat ze door wie dan ook iets beloofd is of dat het met ‘de leeftijd en pubertijd’ heeft te maken.
De vader van de oudere jongen die anoniem in beeld kwam en zijn beklag deed, noemt De Hoge Aard een goede zorginstelling waar zijn kind prima wordt verzorgd. Hij schrijft: “Krom om te zeggen, liefst had ik hem thuis gehad, maar … zit daar heel goed en hij kan lekker met zijn handen werken daar (wat heel goed is voor een kind met adhd). Hij gaat zo mooi verder en stroomt onder hun toezicht naar begeleid wonen, wat hij
dolgraag wil.”
‘Iedereen is bang voor mensen die bij Undercover in Nederland de boel zwart maakten’
‘Het zijn per slot van rekening niet de makkelijkste kinderen, daarom zitten ze hier’




%d bloggers liken dit: